Ongedacht afscheid van Kenia

Hey iedereen,

 

Ik zal maar meteen met de deur in huis vallen. Er is heel veel gebeurd: in de afgelopen tijd heb ik te horen gekregen dat mijn werkvisum in Kenia is geweigerd. Inmiddels weten enkelen van jullie dit al,  maar voor anderen zal dit een nare verrassing zijn, wat het ook voor mij is. Want ik had nooit kunnen bedenken dat ik na een half jaar Kenia weer naar Nederland terug zou moeten. En daarom ben ik op dit moment nog steeds behoorlijk in shock. Ik begrijp nog steeds niet helemaal goed wat er eigenlijk allemaal gebeurd. Omdat mijn werkvisum geweigerd is,moest ik het land al vrij snel verlaten en zal ik vandaag, zaterdag 16 juni,terug  naar Nederland komen. Alles ging zo onverwachts en snel dat de laatste twee dagen bestonden uit afscheidnemen. Afscheid van de farm,de boys, al het andere personeel en natuurlijk Jolanda en Robin. En zoals iedereen weet en herkent,  is afscheid nemen nooit leuk om te doen,maar moeilijk. En moeilijk was het om afscheid te nemen van boys waarmee ik 6 maanden veel heb opgetrokken en samen ben geweest. Die ik heb zien veranderen en nieuwe kansen op een betere toekomst heb zien aangrijpen. Maar ook jongens die in deze maanden God hebben leren kennen. Met al deze herinneringen was het afscheid afgelopen dinsdag niet makkelijk, want je weet dat je niet alle jongens gaat terugzien en dus moet je ze loslaten. En dat is lastig en zo moeilijk, omdat ik van hen ben gaan houden alsof het mijn broertjes zijn.

 

Dit afscheid is zo totaal onverwacht dat ik het totaal niet had zien aankomen, ook daarom besef ik nog steeds niet dat ik, als het goed is, op dit moment in het vliegtuig zit naar Nederland.

 

Over de dag zelf:  Het was een dubbele dag omdat ik blij was dat ik goed afscheid kon nemen en dingen kon achterlaten voor de jongens,  zoals kleren en schoenen.  Maar het leukste voor de boys was: spullen voor de gym. Omdat iedereen weet dat dit, naast mijn werk,  mijn passie is en ik geprobeerd heb de jongens daar mee aan te steken. Omdat gym, naast dat het gezond is,ook kan helpen met het verwerken van dingen en je emoties. En dus waren ze superblij met de bokspullen en hoop ik ook dat ze me altijd een beetje zullen herinneren. Ernaast hebben we lekker gegeten en gedanst en het meest belangrijkste was, dat we ook gebeden hebben voor elkaar en weten dat God alles in de Hand heeft en ons leven leidt.

 

Met die gedachten ga ik ook weg uit Kenia. Natuurlijk heb ik ontzettend veel vragen in mijn hoofd waarom alles zo anders gaat dan ik had gedacht, maar ik geloof echt dat ook hierin Gods Hand en plan is. De afgelopen tijd heb ik veel moed en kracht gehaald uit 2 Bijbelteksten:

 

Johannes 13:7

~ Jezus antwoordde hem: “ Nu begrijp je nog niet wat Ik doe, maar later zul je het begrijpen.” ~

 

En ook Spreuken 16:9

~ Mensen denken na over beslissingen die ze moeten nemen, maar de Heere bepaalt wat er uiteindelijk gebeurt. ~

 

Met deze twee teksten ga ik ook de toekomst in omdat ik weet dat God met alles een plan heeft en alles voor onze bestwil doet. En nee, dat neemt niet weg dat ik het allemaal nog onbegrijpelijk voor mij is en ik, zeker het onverwachte ervan,  het erg lastig vind. Maar 1 ding weet ik zeker,  de droom om kinderen/mensen te helpen die het minder hebben is er nog en zal er blijven. En hoop ik ook, na enige tijd, weer verder te gaan bij een nieuw project. Want stilzitten zit er niet bij, ik ben inmiddels druk op zoek en in contact met andere projecten en ook daar zal ik jullie van op de hoogte houden. Ik hoop snel weer op pad te zijn, maar dit alles beslis ik gelukkig niet zelf en alleen. Uiteindelijk geloof ik dat God mijn weg leidt en mij weer naar een nieuw project zal leiden.

Categories :

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *